รัฐบาลแก้ไขปัญหาเด็กติดเกมด้วยครอบครัว

เคยคบเพื่อนที่แอบไปเล่นการเกมออนไลน์ในร้านเกม และยอมโดดเรียนไปเล่นเลยนะ ตอนนั้นมันติดเกมมากสนุกด้วย บางครั้งก็ได้เงินด้วย เพราะเราสามารถเอาของในเกมมาขายให้คนอื่นได้ เงินก็จะเยอะขึ้นแต่มันเอาออกมาใช้ในชีวิตจริงไม่ได้ ตอนนั้นที่เล่นเพราะมันติด จะเลิกเล่นก็ไม่ได้ พอคนในจอเปิดออกมาเพื่อนมันดีใจมาก วันนี้เข้าไปนั่งเป็นเพื่อนมันไม่นาน เพื่อนเล่นแค่สามตาก็เลิกเล่น ได้เงินกลับออกมาสามพันบาท ถึงกับอึ้งว่าทำไมมันหาเงินง่ายและได้เงินเยอะขนาดนี้ ในใจก็อยากลองเล่นดูบ้าง แต่คิดไปคิดมาก็สงสารพ่อแม่ ที่ท่านอุสาหาเงินมาให้กินขนม ส่งเรียน ถ้าท่านรู้ว่าลูกทำแบบนี้ท่านต้องเสียใจแน่ จึงไม่กล้าทำ ดูเป็นคนดีไหมละพอคิดแบบนั้นจึงถามเพื่อนว่า ไม่กลัวตำรวจจับหรอ แล้วถ้าพ่อแม่รู้แกจะต้องโดนทำโทษนะ พอใกล้สอบหนังสือก็ไม่ยอมอ่าน ดีนะที่สอบได้คะแนนดีเพราะฟลุค ถ้าตอนนั้นพ่อรู้เราคงตายแน่ แต่พอตอนหลังมาเริ่มหนักขึ้น ข้าวไม่กิน บ้านไม่กลับ กินแต่น้ำอัดลม เรียกได้ว่ากินนอนในร้านเกมเลย น้ำก็ไม่อาบ

ที่พ่อแม่ไม่รู้เพราะตอนนั้นพ่อกับแม่ไปทำงานนอกบ้าน ไปต่างจังหวัดบ่อย จะมีก็แค่เพียงการโทรมาถามว่าลูกทำอะไร อยู่ที่ไหน ทานข้าวหรือยัง เราก็โกหกไปว่าอ่านหนังสือกับเพื่อน อยู่บ้านเพื่อน พ่อกับแม่ก็จะโอนเงินเข้าบัญชีให้เป็นปกติ โดยที่ไม่ได้สงสัยอะไรเลย เมื่อบอกเพื่อนว่ารู้นะว่าแกการเกมออนไลน์ แกเลิกเล่นเถอะ บอกเพื่อนแต่เพื่อนก็บอกกลับมาว่า เดียวก็เลิกขอเล่นสักพักก่อนเพราะตอนนี้ร้อนเงินมาก เพื่อนบอกว่าการเล่นบาคาร่านี้ได้เงินเร็วสุด สำหรับเด็กนักเรียนอย่างเราที่หาเงินเองยังไม่เป็น แกจะลองเล่นไหม เพื่อนมันยังมีหน้ามาชวนให้เล่นด้วยอีก ต่อมาอีกหลายวันมันก็มาชวนให้ไปเป็นเพื่อนอีก ก็ไปเป็นเพื่อนนะ แต่คราวนี้มันเสีย คนซวยก็คือเรา รู้การติดเกมออนไลน์มันไม่ดี แต่ก็พยายามเลิกแต่ยังเลิกไม่ได้ เพราะเพื่อนยังชวนไปเล่นอยู่เหมือนเดิม ตอนนั้นไม่รู้เลยว่าอะไรถูกอะไรผิด ไม่เคยรู้เลยว่าเกมออนไลน์มันกำลังมอมเมาให้หลงใหลไปกับสิ่งที่ผิด จนวันหนึ่งครูประจำชั้นจับได้ว่าไปเล่นเกมจนไม่ยอมไปเรียนจึงโดนทำโทษและเชิญผู้ปกครอง